26 lis 2011

Idealnie niedoskonali

Tak ciężko wyrazić,
Jaki serce skrywa żal.
Tak cięzko powiedzieć,
O czym śni każdy z nas.

Tak trudno wytłumaczyć,
Co nam w sercu tkwi,
Tak ciężko zrozumieć,
Jak mamy dalej żyć.

Tak ciężko zaakceptować,
Dlaczego właśnie my,
Idealnie niedoskonali,
Musimy stale być.

Tak samotni ze swoim lękiem,
Próbujemy odnaleźć sie,
Wśród innych od nas ludzi,
Zagubionych w środku też.


Kiedy każdemu z nas,
Umiera świat,
Nie ustaje ból
Lecz rodzi się wrzask.
Wołamy o to,
Czego najbardziej brak.
Chcemy by świat,
Idealnym się stał.

Idealny świat,
W środku niedoskonały tak.
Tak bardzo pragniemy,
Być idealni choc raz.

2 komentarze:

  1. Urzekł mnie tytuł wiersza.:)Tytuł przyciąga :D M.

    OdpowiedzUsuń